കണ്ണാടിയിലെ നിഴൽ PART 1
🕯️ “കണ്ണാടിയിലെ നിഴൽ”
പഴയ പാലക്കാട് ഗ്രാമത്തിലെ അച്യുതൻ മാസ്റ്റർ, പുതിയൊരു വീട്ടിലേക്ക് മാറി. പഴയ കാലത്തിൻ്റെ കൊട്ടാരമോൽ പോലെ — വലിയ മുറികൾ, പഴങ്കഥകളുള്ള ഭിത്തികൾ, പൊടിപിടിച്ച കണ്ണാടികൾ.
വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കാൻ അയാൾ തീരുമാനിച്ചു.
ഒരു രാത്രി, മഴ പെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മാസ്റ്റർ പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് — ടിങ്ങ്! — പഴയ കണ്ണാടി താഴെ വീണ് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് സമീപിച്ചു, മുറിയുടെ തണുത്ത വായു അവനെ ചുറ്റി പിടിച്ചു. പൊട്ടിയ കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ മുഖം നോക്കിയപ്പോൾ... അതിൽ പ്രതിഫലിച്ചത് അയാളല്ലായിരുന്നു!
കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ മുഖം അല്പം ചിരിച്ചു. ചുവന്ന കണ്ണുകൾ, വെള്ള നിറമുള്ള മുഖം.
അയാൾ ഭയന്ന് പിന്നോട്ടടി വാങ്ങി, പക്ഷേ കണ്ണാടിയിലെ മുഖം അയാളുടെ ചലനത്തെ പിന്തുടർന്നില്ല. അത് നിശ്ചലമായി നിന്നു — ചിരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
മാസ്റ്റർ ബോധംകെട്ടു വീണു.
മറ്റന്നാൾ ഗ്രാമക്കാർ വന്നു നോക്കിയപ്പോൾ, കണ്ണാടി പൊട്ടിയ നിലയിലായിരുന്നു.
അച്യുതൻ മാസ്റ്റർ അവിടെ തന്നെ, കണ്ണുകൾ തുറന്ന നിലയിൽ — പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്തിൽ ഇപ്പോഴും അതേ ചിരി.
പോലീസ് പറഞ്ഞു: “ഹൃദയാഘാതം.”
പക്ഷേ ഗ്രാമക്കാർ ഇന്നും പറയുന്നു —
ആ വീടിന്റെ കണ്ണാടികളിൽ രാത്രി ആരെങ്കിലും നോക്കിയാൽ, അച്യുതൻ മാസ്റ്ററിന്റെ ചിരി അവർക്ക് തിരിച്ചുകാണാം… 👁️
നിഴൽ തിരിച്ചുവന്നു
അച്യുതൻ മാസ്റ്ററിന്റെ മരണത്തിന് ശേഷം, ആ വീട് വർഷങ്ങളോളം അടച്ചുകിടന്നു.ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾ ആ വീടിനടുത്ത് പോലും പോകാറില്ല — “അവിടെ രാത്രി കണ്ണാടി സംസാരിക്കും” എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പേടിക്കഥ.ഒരു ദിവസം, കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനിയായ ദിയ അതു കേട്ട് ആ വീട്ടിൽ ഒരു ഡോക്യുമെന്ററി വീഡിയോ എടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അവൾ ക്യാമറയും ലൈറ്റും എടുത്ത് ഒറ്റയ്ക്കു അകത്തു കയറി.വീടിനകത്ത് പൊടിയും അണുക്കളും നിറഞ്ഞു. മതിലുകളിൽ പഴയ ചിത്രങ്ങൾ.ഒരു മൂലയിലൊരു പൊട്ടിയ കണ്ണാടി — അതേ കണ്ണാടി.ദിയ അതിൽ ലൈറ്റ് വെച്ച് നോക്കി. ഒന്നും കണ്ടില്ല.പക്ഷേ ക്യാമറയിൽ പിന്നെ വീഡിയോകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അവൾ കണ്ടത് — പിന്നിൽ ഒരാൾ നിന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.വളരെ മന്ദമായി ചിരിക്കുന്ന, പഴയ കാല വേഷം ധരിച്ച ഒരു പുരുഷൻ.അച്യുതൻ മാസ്റ്ററുടെ അതേ മുഖം.അവൾ ഓടി പുറത്ത് പോയി, പക്ഷേ ക്യാമറ കൈയിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.പുറത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ക്യാമറ ഓഫ് ആക്കി. പക്ഷേ പിന്നീട് അത് ഓൺ ചെയ്തപ്പോൾ —അവളുടെ അവസാന വാക്കുകൾ മാത്രം റെക്കോർഡായിരിന്നു:“കണ്ണാടി എന്നെ വിളിക്കുന്നു… ഞാൻ അതിൽ അകപ്പെട്ടുപോകുന്നു…”
അന്ന് മുതൽ ദിയയെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല.പക്ഷേ രാത്രിയിൽ ആ വീട്ടിനരികിൽ പോകുമ്പോൾ ചിലർ പറയുന്നു —ഇപ്പൊഴത്തെ കണ്ണാടിയിൽ രണ്ട് ചിരിയുള്ള മുഖങ്ങൾ കാണാം… 😈
Comments
Post a Comment